Nierdzewne profile dylatacyjne porządkują krawędzie szczeliny ruchowej zaplanowanej w okładzinie. Modele typu 1 i typu 2 różnią się geometrią części środkowej. Wyboru dokonuje się, oceniając łącznie grubość okładziny, szerokość szczeliny i warunki ruchu przewidziane w projekcie.
Poradnik kategorii
Jak wybrać nierdzewny profil dylatacyjny
Nierdzewny profil dylatacyjny jest częścią systemu, który wyznacza krawędzie okładziny wokół szczeliny ruchowej. Działanie dylatacji zależy nie tylko od metalowego przekroju, ale też od budowy części środkowej, połączeń i prawidłowego osadzenia. Nie należy go traktować tak samo jak dekoracyjnej listwy czy sztywnego profilu przejściowego.
Wybór modelu według zastosowania
-
Część środkowa typu 1
Profil dylatacyjny typu 1 wyróżnia się na zdjęciu źródłowym bardziej płaską częścią środkową. Ramiona boczne i relację z okładziną sprawdza się na przekroju.
-
Część środkowa typu 2
Profil dylatacyjny typu 2 różni się wklęsłą geometrią części środkowej. Z samego kształtu nie można wnioskować o liczbowej zdolności przenoszenia ruchu ani o składzie materiału.
Cztery kontrole przy wyborze
-
Wymagany ruch
Oczekiwaną wielkość i kierunek ruchu przyjmuje się z projektu. Przydatność wybranego modelu potwierdza się dokumentacją techniczną.
-
Szczelina i przekrój
Szerokość szczeliny, wysokość okładziny i ramiona montażowe ocenia się łącznie.
-
Część środkowa
Dla danego modelu sprawdza się rzeczywisty materiał elastycznej wkładki, warunki użytkowania i konserwacji.
-
Ciągłość systemu
Należy sprawdzić relację szczelin w okładzinie i warstwach podkładowych z detalem projektowym. Unika się mocowania, które blokuje ruch.
Zastosowanie i dobór
Nierdzewny profil do szczelin ruchowych stosuje się do uporządkowania linii podziału w okładzinach z płytek i podobnych. Przy intensywnym użytkowaniu, częstym czyszczeniu lub szczególnych warunkach przydatność techniczną modelu ocenia się osobno. Numeru typu nie należy traktować jako klasyfikacji wydajności.
Planowanie przed montażem
Linię szczeliny wyznacza się według projektu wykonawczego. Ramiona profilu i krawędzie okładziny dopasowuje się do poziomu gotowej powierzchni. Strefy ruchu części środkowej nie można zamknąć sztywnym wypełnieniem ani niewłaściwym połączeniem. Montaż kończy się zgodnie z instrukcją systemową wybranego produktu.
Wybór przekroju do Państwa realizacji
Najpierw ustala się funkcję połączenia, a następnie porównuje okładzinę i przekrój profilu z wymiarami gotowej powierzchni.